Gradje for President!
Besloten optreden... stond in onze agenda. Zo voelde het echter niet. Wat een warm onthaal in Hellendoorn. We konden zo aanschuiven bij de lunch en werden voorzien van moeders verse groentensoep of tomatensoep. Keuze zelfs!? Nu hebben we als artiesten al veel meegemaakt, maar laat dit een hint zijn voor elke organisateur! Vervolgens de boel opbouwen op het podium!? De hele garage werd er aan toegeweid. In eerste instantie zou het allemaal in de huiskamer plaatsvinden, maar dat vond mama toch een iets minder idee toen ze wist dat er een hele bandsetup inclusief drumstel zou komen. Jammer van het blauwe tapijtje toch.
Samen met geluidsman Henri hebben we de boel opgebouwd en gecheckt. En zelfs onuitputtelijke Gerard hielp hierbij mee. tegen 16:00 zijn we begonnen met de 1e set. Veel verbazende blikken, kinders met vingers in de oortjes en dansende opa's, maar... de stemming kwam erin!!
De chickies werden binnengeloodst met Martins nieuwe karretje (lees: vette limo). Jaja mensen.. Gerard heeft echt overal aan gedacht. Het buffet, welke nog langer was dan het hiervoor genoemde karretje, werd geopend en goed bezocht voor de 2e set zich aanmelde. De hitjes knalden uit de speakers en het bier in de smaken Twente en Salland vloeiden rijkelijk de keeltjes in. Vervolgens werd toch ineens Gradjes' superhit: "Die kleine merel is mijn vriend" ingezet en iedereen deed mee. Voor deze ene keer wilden wij ons bij dit uitstapje verlagen naar het niveau van de lokale piraat met boywarmer inclusief opdruk. Sorry an die kant'n heh!
Raar beeld toen het donker was en de 3e set aanving. De eerste noten van Killing in the name of met het beeld van een dansend kindje en daarnaast een peinsende blik van zijn zusje. Zou ze het engels al zo goed beheersen of was ze daadwerkelijk onder de indruk van onze muzikale kwaliteit van de 3e set? Tja, er zitten dan toch wel een aantal biertjes in. Sorry! Nee de 3e set ging helemaal top! De hele tent deed mee, Martijn sloot met een geniale liefdesverklaring met zijn uitleg over de zondagavond. En dit maakte voor ons allen een onvergetelijke dag.
Als klap op de vuurpeil (die het in eerste instantie niet bleek te doen) 1,2,3... Boem... kregen we van Gerard een supergroot pakket aangeboden. En nee, niet 1 voor allen, maar voor allen 1. Het was passen en meten om de boel weer in de bus te krijgen met al deze verassingen, maar het is gelukt met hulp van alle nog overgeven fans!?
Na de tijd hebben we nog heel gezellig een borrel gedonken in de tent in de achtertuin. Paar vunzige moppen verteld, Apfelkorn ge-at, kipnuggets opgeschrokt waarna we vervolgens Guido hebben gedumpt op het station en huiswaarts zijn gekeerd. Onderweg nog even aanmeren bij een tankstation om onze laatste nicotinestoot te scoren werden we aangesproken door 2 mijns inziens niet zo hele knappe meisjes die ons vervoersmiddel wel zagen zitten en onze kleding ook. Prachtig natuurlijk, maar wij waren niet meer zo onder de indruk, want...
We waren al bij Gerard geweest die dag!! Gerard en familie, ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid. Van superklasse. Als je volgend jaar weer 18 wordt komen we weer!