Eddy and the Bitchslappers

HoeVe(t)!

Slik! vol! De tent zat nokkie vol! En dan wetenschap dat de hele meute zich na het optreden van BZB zich naar de richtinghoevetent zou verplaatsen. Dat was de eerste indruk van ons optreden tijdens de Zomerfeesten van St-Isidorushoeve. En zenuwachtig...? Neuhh. Slik!

Marlies leek eerst haar dag niet te hebben. Rode broek vergeten, wij (bijna) haar Apfelkorn. Daarvoor, baalde ze dat ze tussendoor ook nog op kamp moest. Kamp deed hier niet zo moeilijk over. Maar de Apfelkorn was er! Dus eigenlijk zat alles mee. De sfeer backstage was prettig en Xander heeft zijn haatgevoelens voor DJ's bijgeschaafd naar een iets liefdevoller level. We konden gelukkig nog een korte soundcheck doen waarvoor we onze geluidsman Henri (de Geug) mee hadden genomen. En weer een prettig gevoel als je weet dat ook de zaal een lekker "geluidje" in de oren krijgt gegoten.

18:00 uur! Primetime! Showtime! Martin, Xanders tot nu toe lievelingsDJ draaide een hip intropolkaatje en Martijns eerste regeltje: "Said he's a scumbag, don't you know!" knapten de giGANtische tent in. Eigenlijk besef je je op dat moment niet half wat je aan het doen bent. Alles gaat in een roes aan je voorbij. Proberen zoveel mogelijk te genieten van de reacties uit het publiek. Het contact tussen je bandleden en het contact met je publiek is veel afstandiger dan in onze voorgaande optredens. "Dit wordt ons grootste optreden ooit!" werd al snel gecorrigeerd in "tot nu toe". Maar de reacties waren er! In alle soorten en maten. Lonkende tienermeisjes die moeilijke keuzes moesten maken tussen bassist of drummer, opgevouwen dorpsgenoten tegen de dranghekken geplet, mama die met een (t)eddybeer zwaaide en daarachter werd een grote pit gevormd op Race against the machine. Veel verbazing was er toen Marlies haar met zangolie gesmeerde jodel opentrok. Die koppies met half open mond van verbazing zijn geweldig om te zien! En toen het laatste nummer; What's up. Misschien wel het meest niet bij ons passende, beetje foute, maar Oww zoww lekkere meezingplaat. En dat deed men! Tot achter in de tent kon je ze zien meezingen. Tot in Bentelo kon men het onuitversterkt nog horen. Ahh nog 1 keer dan!? "And I say HEEY YEEHH......" KIP-PEN-VEL!

Het liefst zou je daarna iedereen in de tent een biertje willen drinken en reacties opvangen. Maar de boel moest snel worden opgeruimd voor de volgende act. En dan is er eigenlijk niets fijner om even samen lekker rustig backstage bier te nuttigen. Wij (in ieder geval ondertekende) waren ongekend nuchter. In tegenstelling tot de meeste bezoekers, en in tegenstelling tot de meeste optredens tot nu toe. Maar dat niveau werd al snel weer bijgeschaafd.

Rest mij te zeggen: Publiek bedankt! Hoeve bedankt! Tot een volgende keer!