dinsdag 30 maart 2010

Boskámp, dus geen Olst!

Daar moest het gebeuren vrijdag. Een leuk vlak buiten de bebouwde kom gelegen café. Met bar, biljart en een zaaltje, klaargestoomd om over-rockt, -popt of rollt te worden. Guido was vanuit Groningen per trein afgereisd naar het lager gelegen Olst. Door een vriendelijke vader en zoon van niet-Olse komaf werd hem uitgelegd hoe hij hier moest komen. Ik jou zeg isj nie goed kafhee heh!

De andere Bitchslappers konden ondertussen in alle rust de bus inpakken, bakkie koffie wegtikken en met een biertje het weekend inluiden. Aangekomen bleek er weinig aan de hand. Ook in alle rust de boel uitpakken en opbouwen. Geluid en licht stond al klaar. Wtf!? Snaredrum vergeten! Huh? Wat voor ding? Snaredrum! Is dat belangrijk dan? Uhh .. ja! Gelukkig kent ook Boskamp haar musici en binnen no time was een perfect gestemde scherpe snaredrum bezorgd. Thanks!

Na tijden weer eens een optreden alleen met Marlies. Dit omdat Martijn een bruiloft had van een vriend. Volgens Robbert, die in het begin glansrijk zijn rol overnam, ook de enigste vriend die hij heeft. Het optreden liep als een gesmeerde machine. Ook biljarters bewijzen niet altijd maar stijve harken te zijn. Dit keer voldeden ze een keer niet aan de verwachting van de andere stapgasten. De keu was verruild voor de luchtgitaar en ook dat ging men prima af.

Dan denk je dat in Olst nooit iets gebeurd. In onze pauze stonden maarliefst 2!! politieauto's geparkeerd op de stoep. Papa en zoon waren verhaal komen halen bij dezelfde kroeg waar wij stonden te spelen. Zou Guido, onze lieve Guido, dan iets verkeerd hebben gezegd dan? Nee, papa en zoon waren klaarblijkelijk helemaal nergens mee eens. Niet met Boskampers, niet met Bitchslappers en ook niet met politie. Problemen met alles wat er lost en vast op deze planeet hun pas kruist. Hopelijk vonden ze de binnenkant van het politibureau wel inspirerend, anders hebben ze waarschijnlijk een k*tnacht gehad.

Wij gingen gewoon door alsof er niets was gebeurd. Loepzuiver kwamen onze chickhits uit de speakers. Werd menig pilsje genuttigd en "brommers gecheckd" ook in Boskamp. Verder was het optreden foutloos, zover we dat aan het einde nog onafhankelijk en deskundig konden beoordelen. Na de tijd werden de mannenplaatsen verruild voor een stel als Jiskefets' Lullo's lullende van een damesvoetbalteam. Op een prachtig eigenzinnige lompe wijze werden we voorgesteld aan het Boskampse uitgaansleven en werden de eerste connecties voor Knollenrock gelegd. Wie weet...