Eddy and the Bitchslappers

Dagje Muse in Nijmegen

Eddy had afgelopen weekend een bruiloft. Je weet wel, harde hoempapa, bruidje op de stoel, a t/m z verhaal, polonaise en aan het eind een broodje warm vlees. Hij ging dus niet naar Muse en vroeg of ik er zin in had. Nou ben ik iemand die moeilijk nee zegt dus zei maar ja. Toen kwam de voorwaarde: met de brandweerbus inclusief Bitchslappers. Ook goed, had toch al ja gezegd. Dus op zaterdag na een slaapverwekkend NL Japan stopte Xander voor m’n deur. Ik erin met krat bier en wat te kauwen voor onderweg. En zo’n ritje met dat volk valt helemaal niet tegen. Best gezellig eigenlijk. Wel een bak kabaal door de mix van dieselgeronk, klepperende carrosserie en fijntjes afgestemde radio. Maar niets ten nadele van de bus. Een super ding van alle gemakken voorzien en nog degelijk en veilig ook. Dat laatste bewees hij een eindje voor de afslag naar de A12. Het was namelijk een beetje druk op de weg en na even stevig remmen voelde we een kleine stoekerd van achteren. Eerst niks te zien dus toch maar ff de vluchtstrook op. En daar werden we gevolgd door een zwarte Focus. Het leek alsof er het 1 en ander aan de voorkant miste. Het spul maar even in de berm geparkeerd en kijken wat er aan de hand was. De focus was van het c#c#-c#l# promoteam en er stapte twee deerntjes uit. Zeer op hun gemak stelde ze de schade aan de Ford vast. Grilletje aan brokken, spatborden beetje verfrommeld en de klep miste de originele aerodynamica. Dankzij de degelijke achterkant van de bus was hij nu mooi vlak met een stel koelgaten aan weerszijden. De dames waren namelijk vol onder het chassis gedoken tot het reservewiel ze stopte. Aan de bus was verder weinig te zien. In no time een geel mannetje van Rijks Waterstaat erbij die ons naar een nog veiligere plek dirigeerde. Hier aangekomen vertelde het deerntje wat had gereden dat ze het toch wel vervelend vond. Ten eerste vroeg ze zich af of ze wel op tijd in het Goffertpark zou zijn. En ten tweede hoopte ze niet teveel gezeur te krijgen van haar collega’s (allemaal mannen). Het was namelijk de vijfde schade in vijf maand. De laatste keer was een paaltje (schade nog aanwezig) en dit had ze maar opgegeven als vandalisme. Volgens haar bracht de Ford geen geluk en ze hoopte nu eindelijk een Audi te krijgen. Blijven hopen dachten we met z´n allen. Enfin. Xander met Robert schade verhaal ingevuld, deerntjes de groeten gedaan en op naar Nijmegen. Mooi op tijd daar. Grappig om te zien hoe bekend de band ook daar is. Iedereen maar naar de bus loeren en dan lachend de duim omhoog. Na een stadswandeling Nijmegen eindelijk in het park. Direct handen vol munten kopen want Bitchslappers zijn dorstig volk. Tijdje in de rondte staan vallen en eindelijk speelde de Editors. Prima recht toe recht an rock maar wel eentonig. Dan maar weer bier drinken met dikke frieten van prima kwaliteit. Voor Muse stonden we op A locatie midden op het veld. Ik denk dat de plek voor ons gereserveerd was want er ging niemand staan. Kan natuurlijk ook aan het gedrag of de lucht van sommigen hebben gelegen. Het volgende stuk tekst is aangepast om Eddy geen rot gevoel te geven. Het optreden van Muse was verschrikkelijk. Wat een herrie. Onverstaanbaar. De hele tijd regen en een lichtshow die m´n dochter beter in elkaar zet. Voor een werkelijk verslag kijk maar eens op youtube. Ze speelden zeker 2 uur wat dus echt afzien was. Eindelijk gestopt konden we bijna weg. Eerst moesten wel de munten op dus een paar liter later hup naar de bus. De terugreis ging zeer relax. Iedereen was toch al doof de bus klonk anders dan eerder. Na een belachelijk lange plaspauze bij Bathmen alweer om een uur of twee in Markelo. Ik eruit en de rest op weg naar huize Koen voor gebakken eieren met bier.

Nah jongens het waren een paar fantastische uren. Eddy als je nog eens wat hebt dan bel maar.

Ice alias Eddy 2.0